به گزارش مشعل نیوز، شرکت پتروپارس، که پیش‌تر با سرمایه‌گذاری شرکت ملی نفت ایران به‌عنوان یکی از دارایی‌های ارزشمند صنعت نفت شناخته می‌شد، در سال‌های اخیر با مجموعه‌ای از ناکامی‌های فنی و اجرایی مواجه شده است. این ناکامی‌ها انتقاداتی را نسبت به ساختار مدیریتی و تصمیم‌گیری در این شرکت به دنبال داشته است.

بر اساس اطلاعات موجود، از جمله این موارد می‌توان به حفاری در لایه‌های دارای آب شور در عمق بیش از ۵ هزار متر اشاره کرد؛ اقدامی که به دلیل برآوردهای نادرست زمین‌شناسی، نتیجه اقتصادی مورد انتظار را به همراه نداشت و هزینه‌های قابل توجهی را بدون دستاورد فنی مشخص به پروژه تحمیل کرد.

علاوه بر این، عملیات اسیدکاری انجام شده در برخی فازهای میدان گازی پارس جنوبی نیز نتایج موفقیت‌آمیز نداشته است. در کنار آن، استفاده از کشتی «دانا انرژی» برای پشتیبانی و انجام برخی عملیات اجرایی نیز با مشکلات قابل توجهی همراه بوده و نتوانسته عملکرد مورد انتظار در افزایش بهره‌وری و تولید میادین را محقق کند.

کارشناسان و منتقدان بخش قابل توجهی از این ناکامی‌ها را ناشی از ضعف‌های مدیریتی، تغییرات مکرر در سطوح تصمیم‌گیری و انتصابات غیرتخصصی می‌دانند؛ مسائلی که موجب شده پتروپارس از جایگاه پیشین خود به‌عنوان یک شرکت توانمند، به یکی از نقاط چالش‌برانگیز در پروژه‌های وزارت نفت تبدیل شود.

تحلیلگران تأکید می‌کنند که توسعه بهینه میادین مشترک، به ویژه پارس جنوبی، نیازمند ثبات مدیریتی، دقت فنی و بهره‌گیری از تجهیزات و نیروی انسانی متخصص است. ناکامی‌های اخیر پتروپارس، ضرورت بازنگری جدی در ساختار تصمیم‌گیری و راهبری پروژه‌ها را بیش از پیش برجسته می‌کند و بر این اساس، ورود نهادهای نظارتی برای بررسی عملکرد شرکت و اقدامات اصلاحی، امری ضروری تلقی می‌شود.