بزرگترین واردکننده نفت خام جهان، برخلاف سایر مصرفکنندگان عمده، تنها در ماه مه یعنی سومین ماه بحران خاورمیانه، شروع به کاهش ذخایر خود کرد. این در حالی بود که چین در آغاز جنگ در منطقه، حدود ۱.۴ میلیارد بشکه نفت خام در ذخایر تجاری و استراتژیک خود انبار کرده بود.
لازم به ذکر است که برخلاف ایالات متحده، چین آمار رسمی موجودیهای نفت خود را منتشر نمیکند. به همین دلیل، تحلیلگران با بررسی مجموع عرضه (تولید داخلی به اضافه واردات) و نرخ فرآوری پالایشگاهها، میزان نفت خام ذخیرهشده و سوخت تولیدی را برآورد میکنند.
بر اساس این روش محاسباتی، راسل از رویترز تخمین زده است که چین در ماه ژوئیه، با در نظر گرفتن کل موجودی نفت خام به میزان ۱۲.۷۲ میلیون بشکه در روز (شامل ۸.۴۱ میلیون بشکه واردات و ۴.۳ میلیون بشکه تولید داخلی) و ظرفیت عملیاتی پالایشگاهها به میزان ۱۲.۵۱ میلیون بشکه در روز، حدود ۲۱۰ هزار بشکه در روز نفت خام در دسترس برای ذخیرهسازی داشته است.
آخرین برآوردها نشان میدهد که ذخایر عظیم نفت خام چین، پنج ماه پس از بدترین اختلال در عرضه جهانی نفت که با بسته شدن تنگه هرمز آغاز شد، عمدتاً در حدود ۱.۲ میلیارد بشکه دستنخورده باقی مانده است.
چین در بحبوحهٔ درگیریهای خاورمیانه، واردات کلی نفت خام خود را کاهش داد؛ چرا که پالایشگاههای این کشور نرخ فعالیت خود را پایین آوردند و مقامات نیز صادرات سوخت را برای حفظ عرضهٔ داخلی محدود کردند.
اما اکنون چین برخی از محدودیتهای صادرات سوخت را کاهش داده است که این امر به افزایش واردات نفت خام در ماه ژوئیه، پس از ثبت پایینترین سطح دهساله در ماه ژوئن، انجامیده است.
افزایش واردات نفت خام در ماه ژوئیه، احتمالاً به ذخیرهسازی مجدد منجر شده است؛ موضوعی که برای بازار غافلگیرکننده بوده و احتمالاً نشاندهندهٔ تداوم ضعف تقاضای داخلی و کاهش حجم پالایش در این کشور است.